พอมาเรียนที่ใหม่เธอไปทำเลสิกช่วงปิดเทอมก่อนเปิดภาคเรียน เพราะได้รู้จักเพื่อนใหม่โดยบังเอิญและชอบอะไรเหมือน ๆ กัน ตอนเจอกับเพื่อนใหม่ครั้งแรกเธอไปเที่ยวยังสถานที่หนึ่งในช่วงกลางคืน แล้วมีเต้นสตรีทแดนท์ ซึ่งเธอชอบเต้นมากอยู่แล้ว เมื่อมีการท้าดวลเธอจึงรับคำท้า ทีแรกเธอเต้นคนเดียวสักพักก็มีผู้ชายเข้ามาร่วมวงเต้นกับเธอด้วย จนท้ายที่สุดคนท้าดวลได้ยอมแพ้ไป ผู้ชายที่เต้นกับเธอทุกคนชอบท่าเต้นของเธอมามากและชวนเธอเข้ากลุ่ม แต่ดูจากการแต่งตัวของเธอแล้วมันดูขัดตาพวกเขามาก ทุกคนจึงจัดการจับเธอแปลงร่างใหม่ซึ่งมันออกมาสวยมาก
หลังจากกิจกรรมวันนั้นเพื่อนในกลุ่มคนหนึ่งจึงแนะนำให้เธอไปทำเลสิก หมอท่านนั้นก็ไม่ใช่ใครที่ไหนเป็นญาติของชายหนุ่มคนนั้นนั่นเอง ราคาก็ไม่แพงและช่วงระหว่างที่เรียนเธอก็เข้าร่วมทำกิจกรรมกับทางโรงเรียนมากมาย ไปสมัครเรียนดนตรีทุกชนิดและเรียนเต้นเพิ่มเติมด้วย จากที่เริ่มต้นเรียนดนตรีเพื่อผ่อนคลาย จนต่อมากลายเป็นชื่นชอบ เธอชอบตีกลองชุดมากที่สุดเพราะเหมือนเธอได้ปลดปล่อยระเบิดพลังทั้งหมดออกมา ในงานของโรงเรียนเธอขึ้นแสดงตลอดโซโร่กีร์ต้าและร้องเพลงกับกลุ่มเพื่อนผู้ชาย ทั้งยังแอบไปเป็นดีเจอัดวีดีโอ ร้องเพลงเอง บางคลิปก็มีเต้นโคฟเวอร์ของนักร้องที่เธอชื่นชอบด้วย จนมีชื่อเสียงโด่งดังโดยใช้ชื่อว่าไอริน
เธอแต่งเพลงเองร้องเองมีคนมาไลค์กดแชร์กดติดตามมากมาย จนมีรายได้หลักแสนต่อเดือนเลยทีเดียว เพลงของเธอทุกเพลงไปจดลิขสิทธิ์เป็นที่เรียบแล้ว มีหลายเพลงที่ถูกซื้อลิขสิทธิ์ไปร้องเธอได้เงินในส่วนนั้นมาเป็นกอบเป็นกำ ไม่มีใครจำเธอได้เพราะเธอปิดแมสและใส่หมวก ห้องอัดก็เป็นบ้านของตัวเอง พ่อใจดีหาช่างมาต่อเติมให้เธอ วันหยุดก็เข้าฟิตเนสออกกำลังกายทุกวัน จนสนิทกับเจ้าของฟิตเนสชึ่งก็คือเพื่อนรักชื่อแก้วขวัญ คนอะไรก็ไม่รู้ทั้งสวยทั้งรวยทั้งเก่ง
สาวสองเชอรี่และนินนี่นั้นรู้จักกันเพราะเป็นเพื่อนของแก้วขวัญ ส่วนนิชาภัทรนั่งเรียนคู่กันจึงสนิทกันและอีกคนหนึ่งเป็นเพื่อนนิชาภัทรชื่อหนูดีหรือณฤดี พวกเธอรวมแก๊กกันโดยบังเอิญตอนเล่นกีฬาสีของโรงเรียน จากนั้นมาก็สนิทกันมาก สาวสองเป็นรุ่นพี่หนึ่งปี หยุดเรียนไปเพราะไปโมหน้าผ่าส่วนเกินเสริมเต้าที่เกาหลีจนงามเลิศขนาดนี้ เอาจริง ๆ รินรดาเห็นยังตกหลุมรักนางทั้งสองเลย
“หิวจังไปหาอะไรกินกันเถอะ”
“ไปสิ ๆ หิวจะแย่อยู่แล้วเจ้ไม่ได้กินข้าวตั้งแต่เมื่อวาน”
“แหม ๆ อีเจ้หล่อนมัวแต่กินเอ็นอยู่น่ะสิ ระวังเถอะกินไม่บันยะบันยังเอ็นมันจะติดเหล็กดัดฟันเข้าให้ ที่นี่ล่ะแกเอ๊ย”
สาวนินนี่แซวเพื่อนรัก เพราะเชอรี่นางมีหลัวเป็นตัวเป็นตนแล้ว เมื่อไม่กี่เดือนนี่เอง หลัวนางก็ทั้งรักทั้งหวงแฟนยิ่งกว่าอะไรดี
“บ้าพูดอะไรแบบนั้นแกร เกรงใจชะนีโสดบ้าง”
จึ๊ก!…อึก!...
“อะโอ้ย..จะเจ็บ”
สี่สาวทำท่าเจ็บอกเพราะถูกแทงตรงกลางหัวใจ จากนั้นก็ได้ยินเสียงหัวเราะคิกคักกัน สามหนุ่มกันต์ ธามและติณห์ก็ถือจานข้าวมานั่งใกล้ ๆ กลุ่มหกสาวข้างรินรดาว่างพอดีธามจึงตีเนียนไปนั่งทันที
“หวัดดีแก้วพวกเราสามคนขอนั่งด้วยนะ”
“อ้าวธาม นายเรียนที่นี่ด้วยเหรอบังเอิญจัง”
แก้วขวัญแปลกใจเล็กน้อย
“ใช่บังเอิญจัง”
ธามยิ้มหล่อ รินรดาชะงักเล็กน้อย ก่อนที่กลบเกลื่อนสีหน้าให้เป็นปกติ
‘โลกช่างกลมแท้’
เธอไม่เคยรู้มาก่อนว่าสองคนนี้รู้จักกัน ทั้งสองทักทายและคุยกัน รินรดาพอจะจับความได้ว่าธามกับแก้วขวัญเป็นญาติกัน มิน่าถึงกล้ามานั่งข้างเธอ รินรดาไม่ได้สนใจเพื่อนมาใหม่สักเท่าไร จึงไม่หันไปมองคนข้าง ๆ ได้แต่ก้มหน้าก้มตากินข้าวต่อเงียบ ๆ
“ว่าแต่ทำไมนายไม่บอกว่าจะมาเรียนที่นี่ล่ะธาม เห็นคุณพ่อบอกว่านายจะไปเรียนต่อต่างประเทศนี่นา”
“ทีแรกว่าจะไปแต่เราทำหัวใจหล่นไว้ที่นี่เลยตามมาเก็บ”
ธามส่งสายตาวาววับมาทางรินรดา เธอหาได้สนใจไม่
“หูยยย ใครกันน๊า”
เพื่อน ๆ แซวขึ้นพร้อม ๆ กัน สาว ๆ ก็หัวเราะคิกคักกัน รินรดาไม่รู้หรอกว่าเขาหมายถึงใคร เพราะไม่คิดจะสืบเรื่องของเขานานแล้ว เธอตัดใจตั้งแต่วันนั้น แม้ว่าเขาจะเคยส่งข้อความทักมาหาเธอหลายต่อหลายครั้ง แต่เธอก็ไม่เคยเปิดอ่านมันเลย ใครจะว่าเล่นตัวเธอก็ไม่เคยสน
“นี่เพื่อน ๆ เธอเหรอแก้วขวัญ”
ธามกวาดตามองเพื่อนในกลุ่มของญาติสาว สายตาไปหยุดที่รินรดา หวังจะให้เธอแนะนำตัวเขากับเพื่อน ๆ ของเธอ ธามจ้องมองรินรดาแล้วหัวใจเขาเต้นแรง ยิ่งมองใกล้ ๆ รินรดามีใบหน้าที่สวยมาก สวยจนเขาจ้องมองไม่อยากละสายตา
“อ่าใช่ จริงสินี่เพื่อน ๆ เราเอง ส่วนไอ้นี่มันชื่อธามเป็นลูกพี่ลูกน้องเราเอง”
แก้วขวัญแนะนำ
“สวัสดีสุดหล่อเราชื่อนินนี่ค่ะ”
เสียงอ่อนหวานยั่วนิด ๆ
“เราเชอรี่ค่ะ”
อยากจะยั่วแต่มีหลัวแล้ว
“เราหนูดี”
“เรานิชา”
“…”
รินรดาไม่คิดจะแนะนำตัวจึงเงียบ
“แล้ว…”
ธามจ้องมองที่รินรดา แต่แล้วอยู่ ๆ รินรดาก็ลุกพรวดขึ้น
“แก้วเราไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”
“อ๊ะจ่ะ ๆ”
แก้วขวัญตอบรับแบบงง ๆ แล้วหนูดีก็ลุกวิ่งตามไปติด ๆ
“รินรอหนูดีด้วย”
“เอ่อ…ขอโทษแทนเพื่อนด้วยนะธามที่เสียมารยาท รินไม่ค่อยชินกับเพื่อนผู้ชายน่ะ”
แก้วขวัญแก้ตัวไปน้ำขุ่น ๆ เพื่อน ๆ ได้แต่มองหน้ากันงง ๆ รินรดาไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน แม้จะมีคนที่นิสัยน่ารังเกียจมาจีบมาคุย เธอก็ยังยิ้มยังคุยยังตอบ ไม่เคยเดินหนีไปดื้น ๆ แบบนี้
“อืม…ไม่เป็นไร”
ธามยิัมแห้ง ๆ ตอบเสียงอ่อย
“สวัสดีครับผมกันต์ครับ”
