คำพูดของ Qiao Weiyi ตรงไปตรงมามากจนทำให้สีหน้าของ Qiao Zhengguo เปลี่ยนเป็นน่าเกลียดทันที
เฉียวเว่ยยี่มีรูปร่างหน้าตาเหมือนอันถงแม่ของเธอราวเจ็ดหรือแปดส่วน เธอมีผิวขาว หุ่นสูงสง่า และมีเสน่ห์ตามธรรมชาติ แต่ใบหน้าที่ไร้เดียงสาและดวงตาที่สดใส ราวกับเด็กสาวที่ไม่เคยสัมผัสโลกมาก่อน
ก่อนไปต่างประเทศเธอยังเด็กและยังไม่โตเต็มวัย แต่ตอนนี้เธอก็สวยจนน่าทึ่งแล้ว
นั่นคือข้อดีของเธอ： เธอยังสาวและสวย มีนักธุรกิจที่มีอายุมากกว่าและร่ำรวยบางคนที่หลงใหลเธอเพราะรูปลักษณ์ของเธออยู่เสมอ
เฉียวเจิ้งกั๋วรู้สึกดึงดูดใจเพียงแค่รูปร่างหน้าตาของแม่ที่ต่ำต้อยของเฉียวเหว่ยยี่ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงหลงใหลเธอมากและแต่งงานกับเธอ
บัดนี้ดูเหมือนว่าชีวิตจะสะท้อนตัวตนที่แท้จริง อันถงนั้นน่ารังเกียจ และเฉียวเว่ยยี่ที่ปีนขึ้นไปบนเตียงของหลี่เย่ถิงทันทีที่โตเป็นผู้ใหญ่ก็เช่นเดียวกัน
เฉียวเหว่ยยี่คุ้นเคยกับการแสดงออกที่รังเกียจของเฉียวเจิ้งกั๋วที่มีต่อเธอแล้ว และเธอจึงมองเขาอย่างไม่สนใจ
จะมีบุคคลสำคัญหลายคนเข้าร่วมงานเลี้ยงอาหารค่ำนี้ การแสดงของคุณจะขึ้นอยู่กับคุณเอง เฉียวเจิ้งกั๋วตอบอย่างเย็นชา “ปู่ของคุณหวังว่าคุณจะไปที่นั่นได้ มันเป็นเรื่องที่สำคัญที่สุดในชีวิตของคุณ”
หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็ลุกขึ้นและออกจากห้องนั่งเล่น โดยไม่เปิดโอกาสให้เฉียวเหว่ยยี่ปฏิเสธอีก
เฉียว เว่ยอี้มองดูร่างถอยของเฉียว เจิ้งกั๋ว สีหน้าของเธอเย็นชา
เธอพูดขึ้นมาอย่างกะทันหันว่า “เนื่องจากคุณจะไปรักษาการนัดหมาย คุณไม่ควรแต่งตัวดีๆ หน่อยเหรอ？”
เฉียวเจิ้งกั๋วหยุดชะงัก จากนั้นก็หยิบบัตรธนาคารออกจากกระเป๋าอย่างใจร้อนและยื่นให้แม่บ้าน
เขารู้ว่าเฉียวเหว่ยยี่ก็โลภเงินพอๆ กับอันทง เธอคงยอมกินขี้ถ้าได้รับเงิน
ขอบคุณ เฉียวเหว่ยยี่รับบัตรโดยไม่ลังเลและออกจากบ้านไปด้วยสีหน้าเฉยเมย
ซ่งชิงหรูเดินลงบันไดมาและบังเอิญเห็นภาพนี้ เธอพูดด้วยสีหน้าเย็นชาว่า “เธอเอาเงินที่อี๋เหรินหามาได้ไปใช้อย่างสบายใจ“
เฉียวเจิ้งกั๋วรู้สึกผิดต่อซ่งชิงหรูอยู่บ้าง เขาได้แสดงเจตนาชัดเจนเมื่อหย่ากับอันถงว่าจะตัดขาดความสัมพันธ์กับอันถงและลูกสาวของเธออย่างสิ้นเชิง แต่ถึงตอนนี้ พวกเขาก็ยังไม่สามารถตัดขาดความสัมพันธ์กับเฉียวเหว่ยอี้ได้อย่างสมบูรณ์
“พรุ่งนี้ก็ไม่เป็นไร ไม่ต้องห่วง อีกอย่าง หลายคนก็เป็นบุคคลสำคัญ ไม่ว่าเฉียวเว่ยอี้จะแต่งงานกับใคร ครอบครัวของเราจะไม่เสียหาย สินสอดทองหมั้นอย่างน้อยก็หลายร้อยล้าน“ เขาชักชวนเธออย่างอ่อนโยน
“นั่นคงจะดีที่สุด ไม่เช่นนั้นตระกูลเฉียวจะยังคงสนับสนุนสิ่งที่ไร้ค่านี้ไปอีกนานแค่ไหน？“ ซ่งชิงหรูพ่นลมอย่างเย็นชา
นอกประตู เฉียวเหว่ยฟังบทสนทนาที่ดังมาจากด้านในอย่างเงียบๆ ขณะที่กำบัตรธนาคารไว้ในกระเป๋าแน่น
เธอเพิ่งรู้ตัวว่าไม่ได้เอาเมาส์คอมพิวเตอร์มาด้วยหลังจากออกจากบ้าน และหันหลังเดินขึ้นไปเอามัน
ดังนั้น เฉียวเจิ้งกั๋วจึงต้องการขายเธอและรีดเอามูลค่าสุดท้ายจากเธอไป
รอยยิ้มเย็นชาปรากฏบนริมฝีปากของเธอขณะที่เธอหันหลังและออกจากบ้านของครอบครัวเฉียว
โกลบอลมอลล์
กษัตริย์ทรงส่งข้อความไปที่โทรศัพท์ของพระองค์ว่า “ท่านมาถึงหรือยัง？”
“เรามาถึงแล้ว ฉันจะหาร้านกาแฟ” เฉียวเหว่ยยี่ตอบกลับข้อความอย่างรวดเร็วขณะที่เธอเดินผ่านประตู
ขณะที่เรากำลังเดินเข้าใกล้บันไดเลื่อนแบบเกลียว ก็มีกลุ่มคนจำนวนหนึ่งปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าเราทันที และตั้งแนวป้องกันอย่างรวดเร็ว： “หลีกทาง！“ กรุณาหลบไป！
เฉียวเหว่ยยี่เหลือบมองไปทางนั้นสองสามครั้งโดยสัญชาตญาณ คิดว่าคงเกิดอุบัติเหตุลิฟต์บางอย่าง
“นี่ประธานาธิบดีหลี่ใช่ไหม？” ฉันได้ยินมาว่าประธานหลี่มาที่ Global Mall ในวันนี้เพื่อหารือเกี่ยวกับแผนการซื้อกิจการ ข่าวนี้น่าจะถูกต้อง！ นักข่าวสองคนพร้อมกล้องถ่ายรูปอยู่ข้างหน้าเฉียวเหว่ย และพวกเขากำลังเบียดเสียดกันไปข้างหน้า
“รวมทั้ง Global Mall ด้วย นี่เป็นบริษัทที่ 10 ที่ WL Group เข้าซื้อกิจการใช่ไหม” ในเวลาไม่ถึงสี่ปี ประธานาธิบดีหลี่สามารถนำตระกูลหลี่กลับมาจากจุดวิกฤตได้ เขาคืออัจฉริยะทางธุรกิจอย่างแท้จริง！
คุณหลี่？
เฉียวเหว่ยยี่หยุดไปครู่หนึ่ง จากนั้นมองขึ้นไปบนบันไดเลื่อนแบบเกลียวที่ทอดยาวสามชั้น ซึ่งเป็นจุดเด่นเฉพาะของห้างสรรพสินค้าโกลบอลมอลล์
นอกเหนือจากบอดี้การ์ดทั้งสองด้านแล้ว มีเพียงชายร่างสูงแต่งตัวดีคนหนึ่งยืนอยู่ในลิฟต์ โดยอุ้มเด็กวัยเตาะแตะที่ดูเหมือนอายุสองหรือสามขวบไว้ในแขนข้างหนึ่ง โดยมีออร่าอันทรงพลังราวกับจักรพรรดิที่กำลังเสด็จลงมายังโลก
เมื่อมองดู เฉียวเหว่ยยี่ก็จำเขาได้ว่าเป็นหลี่เย่ถิง
