ตลอดสองสามวันต่อมา อีฟเก็บสัมภาระของตัวเองในคฤหาสน์ ลูคาบอกว่าจะกลับมาช้าหน่อย แต่ผ่านไปสามวันแล้ว เขาก็ยังไม่กลับมาเลย
อีฟยืนถือกระเป๋าเดินทาง เงยหน้ามองคฤหาสน์หลังนี้ที่เก็บความทรงจำตลอดห้าปีระหว่างเธอกับลูคาไว้
เดิมทีเธอเคยใฝ่ฝันว่า ที่นี่จะได้กลายเป็นเรือนหอของพวกเขา แต่ตอนนี้คิดดูแล้ว ช่างน่าขันเหลือเกิน
อีฟนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดบางอย่างกับบอดี้การ์ดด้วยเสียงเบา แล้วจึงขึ้นรถไปโดยไม่เหลียวหลังแม้แต่น้อย
รถไมบัคพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว ขณะที่เบื้องหลังคฤหาสน์ถูกจุดไฟลุกโชน เผาผลาญทั้งต้นไม้ใบหญ้าและความทรงจำในอดีตจนสิ้นไม่เหลืออะไรเลย
อีฟกลับไปยังที่พักอีกแห่งของตัวเอง เดินตรงเข้าห้อง ล็อกประตู แล้วโทรวิดีโอหาพ่อของเธอ คาร์โล
เมื่อไม่กี่วันก่อน เธอวางสายจากพ่ออย่างกะทันหัน ยังมีหลายเรื่องที่ยังไม่ได้พูดให้ชัดเจน
ตอนนี้คาร์โลไม่อยู่ในประเทศ เขามีเรื่องด่วนมากที่ต้องไปจัดการด้วยตัวเอง และมีเวลาว่างแค่วันนี้เท่านั้น จึงกำชับให้อีฟต้องวิดีโอคอลกลับหาเขาให้ได้ภายในวันนี้
เมื่อสายเชื่อมต่อกันแล้ว คาร์โลที่อยู่อีกฝั่งของวิดีโอก็นั่งอยู่บนเก้าอี้หัวโต๊ะอย่างสง่างาม นิ้วมือคีบซิการ์ที่ยังสูบไม่หมดไว้ พอเห็นอีฟ เขาก็พยักหน้าเล็กน้อย บนใบหน้าที่เย็นชาก็ปรากฏรอยยิ้มบาง ๆ ขึ้นมา
“ลูกตรงเวลามากเลยนะ
“ได้ยินมาว่า ลูกตอบตกลงที่จะแต่งงานกับไลออนโด วิตอรีแล้ว ใช่ไหม？”
อีฟนิ่งเงียบไปชั่วครู่
“ใช่ค่ะ พ่อ แต่หนูบอกเขาไปว่าหนูมีเงื่อนไขอีกข้อหนึ่ง”
คาร์โลพยักหน้าอย่างเอ็นดู
“ลูกลองพูดมาสิ”
อีฟจ้องมองเข้าไปในดวงตาของคาร์โล ในนั้นเต็มไปด้วยความทะเยอทะยานที่ไม่ปิดบังเลยแม้แต่น้อย
“หนูอยากได้แหวนที่นิ้วก้อยของพ่อค่ะ”
แหวนที่นิ้วก้อยของเจ้าพ่อมาเฟีย คือสัญลักษณ์แห่งอำนาจและตำแหน่ง
คาร์โลนิ่งไปชั่วครู่ พอเข้าใจความหมายก็หัวเราะออกมาอย่างร่าเริง
“ได้ รอให้พ่อกลับมาก่อน แล้วพ่อจะมอบแหวนที่นิ้วก้อยให้ลูกด้วยตัวเอง”
อีกอย่างนะ พ่อสัญญาว่า ต่อไปทุกอย่างของตระกูลคอสตาจะเป็นของลูกทั้งหมด ลูกอยากทำอะไรก็ลงมือได้เต็มที่เลย！”
คาร์โลนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะนึกขึ้นได้ว่า วันนี้มีเรื่องสำคัญที่ต้องคุยกับอีฟ
“ตอนบ่ายนี้จะมีงานเต้นรำที่คฤหาสน์ในเม็กซิโก ไลออนโดก็จะไปร่วมด้วย ลูกไปเจอเขาหน่อย พูดคุยสร้างความสัมพันธ์กันสักหน่อย”
อีฟยิ้มรับและตอบตกลง
เมื่อมาถึงคฤหาสน์ ภายในห้องเต้นรำ สุภาพบุรุษกลุ่มหนึ่งพากันล้อมรอบหญิงสาวที่อยู่กลางฟลอร์ เชื้อเชิญเธอให้เต้นรำเปิดงานในเพลงแรก
อีฟเดินเข้าไปดูใกล้ ๆ คิ้วเรียวก็ยิ่งขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
คนนั้นดันเป็นอลีนา！
จู่ ๆ ก็มีเสียงฮือฮาเกิดขึ้น
ลูคาเดินฝ่าฝูงชนเข้าไป ตรงเข้าไปจับมือของอลีนา ก้มลงจูบบนหลังมือเธอ แล้วจูงเธอที่ดูเขินอายออกไปเต้นรำอย่างอ่อนช้อย
เหล่าสาว ๆ พากันกระซิบกระซาบด้วยความอิจฉา
“โอ้พระเจ้า นั่นลูคานี่นา！ ผู้ชายที่หล่อและเก่งที่สุดในหมู่มาเฟีย เขากลับยอมพ่ายแพ้ต่อเสน่ห์ของคุณหนูตระกูลคอสตาเสียได้!”
“ไม่เสียชื่อว่าเป็นมาเฟียอันดับสอง ตระกูลคอสตานี่ แม้แต่ลูกนอกสมรสยังมีสถานะสูงขนาดนี้ ถึงขั้นที่เจ้าพ่อมาเฟียจัดงานเต้นรำใหญ่โตให้เธอโดยเฉพาะเลยทีเดียว”
อีฟยืนอยู่นอกกลุ่มผู้คน มองคู่รักที่กำลังเต้นรำอยู่ในฟลอร์เต้นรำ ชายหนุ่มหล่อเหลา หญิงสาวงดงาม แนบชิดกันอย่างสนิทสนม จนหัวใจของเธอเหมือนถูกบีบแน่นขึ้นมา
เมื่อก่อนเธอเคยชวนลูคาไปงานเต้นรำ เขาก็มักจะปฏิเสธ บอกว่าไม่คู่ควรกับเธอและไม่ชอบเต้นรำ แต่ตอนนี้เขากลับเต้นรำเปิดงานกับอลีนาในงานเลี้ยงของมาเฟีย
ไม่ใช่แค่การยั่วยุ แต่ยังเป็นการตบหน้าอีฟอย่างแรงอีกด้วย！
เมื่อการเต้นรำจบลง อลีนาก็จูงมือลูคาด้วยรอยยิ้มสดใส แล้วเดินลงจากฟลอร์เต้นรำ
แต่ทันทีที่เธอเห็นอีฟที่ยืนอยู่นอกกลุ่มผู้คน รอยยิ้มของเธอก็แข็งค้างไป
ลูคาปล่อยมืออลีนาโดยไม่รู้ตัว แววตาฉายแววกระอักกระอ่วน แล้วก้าวเดินอย่างรวดเร็วตรงไปหาอีฟ
