วันนี้เป็นวันเสาร์ จันทร์เมษาผ่านอุบัติเหตุข้ามถนนแล้วถูกรถพุ่งเข้าชนมาเกือบสองเดือนแล้ว ช่วงเวลาที่อยู่ในโรงพยาบาลและกลับมาพักฟื้นอยู่บ้านเพราะบาดแผลของอันริมาไม่ได้สาหัสเท่ากับผู้ชายที่เป็นคนขับ จากคำบอกเล่าของผู้เห็นเหตุการณ์ คนขับรถยนต์ไม่ได้คาดเข็มขัดนิรภัย แรงเหวี่ยงระหว่างที่รถหมุนไปฟาดกับท้ายรถบรรทุกขนเหล็กเส้นที่จอดอยู่หน้าไซต์งานก่อสร้าง ทำให้ด้านข้างคนขับถูกท่อนเหล็กพุ่งเสียบ นั่นคือสาเหตุที่ทำให้ผู้ชายชื่อไม้เสียชีวิต
และจากคำบอกเล่าที่พอประติดประต่อได้ อันริมากับไม้อยู่ในช่วงเริ่มคบหากัน ช่วงงานศพของเขา จันทร์เมษาเคยเอ่ยปากบอกป้าชะเอมว่าอยากไปงานศพเพื่อขออโหสิกรรมให้ชายหนุ่ม แต่กลับถูกริ้วไหมและกลุ่มเพื่อนสนิทของอันริมาทักท้วงไว้
‘ไปให้อีนังรุ้งกับเพื่อนมันฉีกอกแกเหรอ...’
คงเพราะหล่อนทำหน้างุนงง ริ้วไหมที่คงจะสนิทกับอันริมาและออกแนวหัวหน้ากลุ่มเพื่อนสนิทจึงรีบพูดต่อ
‘อย่าบอกนะว่าแกลืม เออๆ คงเพราะหัวแกกระแทกคงจะเอ๋อไปสักพัก เอาละ...ก่อนแกจะออกไปกับไม้ แกเพิ่งไปฉกไม้จากอกนังรุ้งมา มันเที่ยวโพนทะนาด่าแกซะไฟแลบ และคนที่โดนลมปากมันเป่ามากที่สุดก็แม่กับครอบครัวของไม้ ขืนแกโผล่หัวไป แกโดนฉีกอกแน่’
‘พวกฉันไปร่วมงานและส่งพวงหรีดแล้ว พ่อกับพี่ชายแก่ก็ส่งไป และรู้มั้ย พวงหรีดของพ่อแกกับพี่ชายไปอยู่ที่ไหน’ เพื่อนที่ชื่อฝนถาม และไม่รอคำตอบ ‘ถูกทิ้งโครมลงกับพื้น ฉะนั้นแกอย่าเพิ่งเสี่ยงพาหน้าบวมๆ ของแกไปให้คนพวกนั้นเห็นหน้าจะดีกว่า’
จากหลายๆ บทสนทนา สรุปได้ว่าอันริมาเพิ่งจะเริ่มคบหากับไม้หรือมกุฏ หลังจากที่ฝ่ายชายเทียวไล้เทียวขื่อส่งคำหวานและของขวัญให้หญิงสาวแข่งกับกลุ่มชายหนุ่มฐานะดี และหลายคนก็เป็นถึงระดับเดือนมหาวิทยาลัย แต่ว่ามกุฏก็มีแฟนสาวชื่อรุ่งทิวาอยู่ก่อนแล้ว
อันริมาแย่งมกุฏมาจากรุ่งทิวา ในวันที่ชายหนุ่มแตกหักกับแฟนสาวอย่างเด็ดขาด คือวันที่เขาเสียชีวิตเพราะอุบัติเหตุนั่นเอง
นอกจากพอจะรู้เรื่องแวดวงเพื่อนฝูงของอันริมา จันทร์เมษาก็เลียบเคียงถามเรื่องราวในชีวิตของเจ้าของร่างเดิมจากป้าชะเอม มด พี่ชายและหลายต่อหลายครั้งก็เก็บรายละเอียดได้จากคำพูดของนายสามารถและภรรยาสาวที่ชื่อจิตดาหลา นอกนั้นก็จากบทสนทนารวมถึงชีวิตบนโลกโซเชียลในโทรศัพท์มือถือที่ยังคงล็อกอินระบบอยู่
อันริมามีอุปนิสัยใจคอต่างกับหล่อนมากนัก จะให้เป็นเพื่อนกันยังคิดว่ายาก หากหล่อนคือสีขาว สาวน้อยวัยมหาลัยคนนี้ก็คือสีเทาค่อนไปทางดำ
จันทร์เมษาไม่ได้คิดยกยอหรือเข้าข้างตนเองว่าดีเลิศ แต่การเที่ยวหว่านเสน่ห์คบหากับผู้ชายมากหน้าหลายตา การด่าทอ ผรุสวาทหยาบคายในกล่องข้อความทั้งทางเฟซบุ๊ก ไลน์หรืออินสตาแกรม หล่อนไม่เคยทำ และไม่เคยคิดจะทำ
โอ้หนอ...ร่างกายที่หล่อนสิ่งสู่อยู่นี้ได้ทำเรื่องร้ายแรงหรือผิดศีลธรรมใดไว้บ้าง และหากมันมีเรื่องที่หล่อนคิดหวาดกลัวเกิดขึ้นจริง หล่อนจะจัดการกับชีวิตใหม่นี้อย่างไร
แม้นอนคิดแล้วคิดอีกมาหลายคืนแล้ว แต่จันทร์เมษาก็ยังคิดไม่ตก หญิงสาวรู้แต่เพียงว่าอันดับแรกหล่อนจำเป็นต้องกลับไปเรียนให้จบ ซึ่งการศึกษาของอันริมานั้นเหลืออีกเพียงปีเดียวเท่านั้น หากจบมหาวิทยาลัย อาจเป็นการดีที่หล่อนจะหาหนทางไปทำงานหรือไปอยู่ที่อื่น ให้ห่างไกลจากผู้คนที่จิตวิญญาณของหล่อนไม่เคยมีความผูกพันมาก่อน
ระหว่างกำลังนั่งทอดถอนใจ ก็มีข้อความแจ้งเตือนขึ้นมาในโทรศัพท์มือถือ จันทร์เมษาเปิดอ่านด้วยความอยากรู้ เพราะคิดว่ามันอาจจะเป็นเรื่องจำเป็นสำหรับการมีชีวิตอยู่ในร่างของคนอื่น
‘กลับไปเราสองคนมีเรื่องต้องคุยกัน อย่าแม้แต่คิดจะหลบหน้าพี่’
ข้อความนี้จากผู้ชายที่ชื่อ ‘ดอน’
ซึ่งก่อนหน้านี้หล่อนก็เคยอ่านข้อความในไลน์ของเขากับ อันริมาย้อนกลับไปเพื่อสืบความสัมพันธ์ระหว่างชายหนุ่มกับหญิงสาว ดูเหมือนว่าทั้งสองคนมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งอยู่ในขั้นคู่รักเสียด้วย ทว่าข้อความมีไม่มากเท่าไร คล้ายถูกลบทิ้ง มีเพียงแต่บทสนทนาก่อนจะถึงวันที่อันริมาเกิดอุบัติเหตุพร้อมกับมกุฏ และคนที่เอาแต่พล่ามด่าด้วยถ้อยคำหยาบคายก็คืออันริมา ก่อนจะลงท้ายประโยคที่ว่า
‘ในเมื่อพี่ดอนปล่อยให้อีผู้หญิงพวกนั้นมาหยามหน้าออม ออมก็จะทำแบบเดียวกับพี่ดอนบ้าง’
อ่านดูก็พอรู้ว่าพี่ดอนคนนี้คงจะเจ้าชู้ไม่เบา หรือนี่จะเป็นสาเหตุที่อันริมาประชดเขาด้วยการแย่งมกุฏมาจากแฟนสาว
มกุฏตายไปแล้ว จันทร์เมษาคิดว่าหลังจากคุยและสะสางปัญญากับผู้ชายชื่อดอนคนนี้แล้ว ผู้ชายคนอื่นๆ ของอันริมาที่ระดับความสัมพันธ์ห่างออกไปก็คงจะไม่ยากเกินมือหล่อนจัดการล่ะมัง เรื่องความรักอิรุงตุงนังของสาวน้อยวัยมหาลัยคงจะเป็นอุปสรรคด่านแรกที่สาวโสดค้างปีอย่างหล่อนต้องผ่านพ้นไปให้ได้สินะ
