คลั่งรักร้ายนายวิศวะ

"เธอตามฉันมาทำไม ยัยเด็กดื้อ..."

"ฉันปละ...เปล่านะ"

"อย่าโกหกฉัน เธอมากับใคร" ริวถามคนตรงหน้าด้วยสีหน้าโกรธและเดือดสุดๆ

"ฉัน...ฉันมากับเพื่อน"

"อ่อ เดี๋ยวนี้เห็นเพื่อนดีกว่าผัวอย่างฉันแล้วสิ" ริว ตะเบ่งเสียงขึ้นมาด้วยความโมโห พร้อมกับกระชากร่างบางเข้ามาเผชิญหน้ากับตน

"ไง...หลบหน้าผัวมาหลายวัน" คนตัวโตกดเสียงมาอย่างไม่น่าฟัง ยิ่งเธอขัดขืนเขายิ่งเพิ่มแรงบีบที่ข้อมือ

"ปล่อยนะพี่ริว พี่ไม่ใช่ ผัว..." เสียงเล็กถูกกลื้นหายในลำคอ เมื่อโดนคนใจร้ายตรงหน้าระดมจูบไปทั้งใบหน้า อย่างไม่ทันตั้งตัว ริวถอนจูบออก เสมองคนตรงหน้าอย่างเย้ยหยัน

"ผัว...ที่เอาเธอคนแรกหนะ"

"พี่ริว..." เจนิสตะเบ่งเสียงด้วยสีหน้าอันโกรธจัด

"ทำไม เรียกชื่อพี่บ่อยแบบนี้ละครับ" ริวเอ่ยพร้อมกับซ้อนปลายคางและสบตาคนตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน

"คิดเหรอว่าคืนนี้เธอจะรอด" ริวตะเบ่งเสียงขึ้นมา จนร่างบางถึงกับชะงัก

"ปล่อย...นะ คนเลว" ยิ่งเธอต่อต้านเขายิ่งรุนแรงกับเธอมากขึ้น

"เอาดิ...เธอตบ ฉันจูบ..."