ตอน จะมาหวงทำบ้า
เปรี้ยงงงง! โอ๊ยยย!
ปินโตหนุ่มหล่อล่ำกล้ามโตวิ่งปรี่เข้ามาทางหลังเชอรีนแล้วชกเข้าเต็มเบ้าตาหนุ่มหน้ามนที่ยืนจีบเธออยู่หน้าตึกคณะเรียน
โครมม! หนุ่มหล่อรางบางราวกับลูกผู้ดีร่างปลิวกลิ้งลงไปนอนกองบนพื้น
อร๊ายยยย! เชอรีนหันมาตกใจกรี๊ดลั่นเมื่อเห็นพี่ชายต่างสายเลือดที่เป็นลูกติดผัวใหม่แม่ของเธอ
เขาตัวใหญ่ล่ำสูงยาวมีรอยสักเต็มแขน
โอ๊ย! ๆ ๆ หนุ่มหน้าใสนอนเอามือกุมหน้าบวมปูดร้องโหยหวนเจ็บปวด
"นี่นายทำบ้าอะไรเนี่ยปินโต" เชอรีนตะคอกด่าพี่ชายหล่อล่ำสุดเสียง
"ไปกับฉัน แม่เธอให้มารับ" เขากลับกระชากข้อมือซ้ายของเชอรีนลากไปที่รถเก๋งสีแดง
"ไม่ไป นายทำบ้าอะไรห๊ะ ไปขอโทษเขาเลย" เชอรีนนรั้งตัวไว้ไม่ยอมเดินตามจนเจ็บแขน
"ไม่ขอ จะทำไม" ปินโตหันมาจ้องตาก้มหน้าต่ำเพราะเขาตัวสูง
"ไม่เหรอ นายทำบ้าอะไรของนาย"
เพี๊ยะ! ๆ ๆ ๆ มือขวาเชอรีนฟาดหน้าคมเข้มของปินโตหน้ามือที หลังมือทีจนเสียงดังลั่น
แก้มหนุ่มหล่อแดงช้ำเป็นรอยมือไปหมด ทว่า!
โอ้ย! ฮือ! ๆ เชอรีนกลับชักมือกลับมาสะบัดด้วยความเจ็บปวด
นี่เขาไม่สะทกสะท้านเลยรึยังไงนะ! เชอรีนคิดในใจ
"ไปกันเถอะแม่เธอรอนะ" ปินโตจ้องมาด้วยแววตาที่คมดุน่ากลัว
"ไม่ไป ฉันไม่ไปจนกว่านายจะบอกว่าทำแบบนี้ทำไม" เชอรีนตวาดลั่นท่ามกลางกลุ่มนักศึกษาหลายสิบคนที่รุมดูเหตุการณ์
"ก็ฉันหวงเธอ" ปินโตตะโกนลั่นมหาลัย
อร๊ายยยย! เชอรีนกรี๊ดลั่น เธออายสุดๆจนอยากจะหนีไปกระโดดน้ำตาย
ทว่าทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากกรี๊ดให้ลั่นเพื่อกลบเสียงพี่ชายจอมโหดคนนี้ที่เพิ่งบอกคนอื่นไป
"นายจะมาหวงฉันทำบ้าอะไรห๊ะ" เชอรีนด่าทอต่อจะให้เขาอายคนจนหนีไปเอง
ทว่าปินโตก็ไม่ยอมปล่อยมือ
"จะไม่ไปใช่ไหม" ปินโตก้มหน้าหล่อๆลงมาจนปลายจมูกโด้งๆของเขากระแทกหน้าเชอรีนจนผงะถอย
อือ! เธอดันพูดไม่ออกแต่กลับพยักหน้า
ฟุ่บบบบ! อร๊าย! ปินโตใช้สองแขนที่มีแต่กล้ามสอดหลังและขา เขายกเชอรีนอุ้มวิ่งไปที่รถแล้วโยนเธอเข้าไป
"โอ๊ยยย! ไอบ้าฉันจะฟ้องพ่อนาย" เชอรีนเข้ามานั่งดึงกระโปรงปิดขาและดุปินโตที่ขึ้นมาขับ
"ฉันเป็นพี่ชายเธอนะ เรียกให้มันดีๆหน่อย ถึงฉันจะแก่กว่าไม่กี่ปีก็เถอะ" ปินโตดุเสียงดังน่ากลัว
เชอรีนถึงกับสะดุ้งโหยง จากนั้นเธอก็ทำอะไรไม่ได้เลยนอกจากนั่งหนีบขา
หิ! ๆ ๆ ปินโตหันมาแอบมองหน้าอกมองขาเชอรีนใหญ่เลย เขาหัวเราะชอบใจที่เธอกลัวเขาจนนั่งเงียบ
เชอรีนเสียววาบไปตามจุดที่สายตาที่ปินโตจ้องมอง
เธอนั่งก้มหน้าเอามือดึงกระโปรงดำสั้นๆมาปิดขาอ่อน หัวใจเธอสั้นระทวยใจเต้นตุบ ๆ จนหน้ามืดจะเป็นลม
เขาอุ้มฉันเหมือนตุ๊กตาเลย นี่ฉันเบาขนาดนั้นเลยรึ!
เชอรีนคิดในใจ
