บทที่ 1
ตอนที่1ตั้งครรภ์สี่สัปดาห์ครึ่งแล้ว
“กลับบ้านเถอะนะคะจิ่นเฉิน ขอร้องล่ะ...”ซูหน่วนหน่วนขอร้อง เธอกลัวจริงๆว่าจะถูกคนภายนอกมาได้ยินเข้า
“หุบปาก! ผมมาจากที่นั่น และมันไม่ใช่บ้านของผู้หญิงสารเลวจะหลับนอนเพราะเงินอย่างคุณ! คุณมันเหมาะสมกับสถานที่ประเภทนี้แล้ว!” ลู่จิ่นเฉินเอ่ย
ที่ด้านนอกประตูยังคงมีคนเดินผ่านไปผ่านมา ซูหน่วนหน่วนกัดริมฝีปากล่างไม่ให้ตัวเองส่งเสียงออกมาเพียงครึ่งคำ
... ...
ทุกอย่าง ในที่สุดก็จบลง
ซูหน่วนหน่วนอ่อนแรงทรุดลงกับพื้นไปทั้งตัว
ลู่จิ่นเฉินลุกขึ้นยืน แล้วค่อยๆจัดชุดสูทอย่างช้าๆไม่รีบร้อน เขายังคงแต่งตัวอย่างเรียบร้อยสวยงาม มองไม่เห็นแม้แต่ประกายของความเศร้า
ทั้งเสื้อผ้าก็ยับย่นไม่เรียบร้อย สีหน้าของซูหน่วนหน่วนผิดไปจากปกติ เธอนอนเหยียดอยู่ข้างเท้าเขา ช่างตกต่ำ และตกต่ำมากขึ้นเรื่อยๆ
“ใช่แล้วล่ะ ได้ยินว่าหลายวันมานี้คุณไม่สบาย ระวังหน่อยสิ ไปตรวจดูให้ดีๆล่ะ อย่าทำให้เนื้อตัวของคุณต้องเสียหาย เพราะว่าครอบครัวของผมจ่ายห้าล้านเหรียญเพื่อซื้อคุณมา ถ้าเกิดทำให้เสียหายก็อย่ามาโทษว่าผมไม่เกรงใจ!”
เมื่อโพล่งข้อความที่เย็นชาสุดๆออกมาแล้ว เขาก็สะบัดมือ แล้วกระแทกประตูปิดดังปัง
ซูหน่วนหน่วนงอตัวลุกขึ้น ชะลอตัวหยุดพักอยู่สักพัก จากนั้นในที่สุดก็มีเรี่ยวแรงที่จะยืนขึ้น
เมื่อจัดเสื้อผ้าบนตัวเสร็จ เธอก็นั่งพิงกำแพง และหายใจหอบเบาๆ
แล้วก็รู้สึกปวดท้องน้อยขึ้นมาอีกมันเริ่มมาตั้งแต่สัปดาห์ก่อน ทุกครั้งที่เธอทำกับจิ่นเฉินเสร็จ ก็จะรู้สึกเจ็บปวดแบบนี้
ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเป็นเพราะอะไร... ...
พักผ่อนอยู่ชั่วครู่ ซูหน่วนหน่วนก็ยืนขึ้นอิงกำแพง แล้วเดินออกจากห้องแต่งตัว
ไปลงทะเบียนคนเดียว เจาะเลือด แล้วก็ตรวจ... ....
“ขอแสดงความยินดีด้วย คุณซู คุณตั้งครรภ์ได้สี่สัปดาห์ครึ่งแล้ว...” คุณหมอถือเอกสารการตรวจมาพร้อมกับท่าทางเป็นกังวลเล็กน้อย “เพียงแต่ว่า...สภาพร่างกายของคุณดูแปลกๆนะครับ สภาพของทารกในครรภ์ดูไม่ค่อยแข็งแรง เวลาที่คุณมีเพศสัมพันธ์กับสามีของคุณให้ระวังหน่อย อย่าให้กระเทือนทารกในครรภ์...”
ซูหน่วนหน่วนฟังคุณหมออย่างตะลึงงัน แล้วใช้มือปิดท้องน้อยเอาไว้
เธอกำลังตั้งครรภ์...
ซูหน่วนหน่วนไม่สามารถระงับความยินดีไว้ได้ถ้าหากลู่จิ่นเฉินรู้ จะต้องมีความสุขมากแน่ๆเพราะว่านี่เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาเอง
เมื่อออกมาจากโรงพยาบาล ซูหน่วนหน่วนต้องการจะโทรหาลู่จิ่นเฉิน เพื่อแบ่งปันข่าวดี
แต่แล้วก็ถูกหยุดไว้ตรงหน้า เมื่อมีเสียงเย็นเยียบจากชายหนุ่มที่ดูเหมือนเป็นจะบอดี้การ์ดดังขึ้นว่า : “คุณซูครับ นายท่านต้องการพบคุณครับ”
นายท่านที่เอ่ยจากปากฝ่ายตรงข้าม คือ ลู่เต๋อไห่ พ่อของ ลู่จิ่นเฉิน
“มีธุระงั้นเหรอ...”
โดยไม่รอให้ซูหน่วนหน่วนพูดจบ บอดี้การ์ดก็คว้าแขนของเธอแล้วผลักเข้าไปในรถที่จอดอยู่ข้างๆเธอ
ลู่เต๋อไห่นั่งหลังเหยียดตรง แล้วพูดอย่างเย่อหยิ่งและดูถูกดูแคลน : “เธอท้องแล้วงั้นเหรอ? ห้ามเด็ดขาด”
เป็นคำพูดเรียบง่าย ที่กำหนดความเป็นความตายลูกในท้องของซูหน่วนหน่วนโดยตรง
“เพราะอะไรกันคะ? ถึงแม้คุณจะดูถูกฉันทุกอย่าง แต่นี่เป็นเด็กในตระกูลของคุณด้วยนะคะ!”
ลู่เต๋อไห่กล่าวด้วยความเกลียดชังอย่างหงุดหงิดว่า : “เธอลืมพิษที่อยู่ในตัวเธอไปแล้วหรือไง? เด็กก็จะได้รับผลด้วย ถึงคลอดออกมาก็ตายอยู่ดี สู้ไม่มีจะดีกว่า!”
ซูหน่วนหน่วนนิ่งอึ้ง แล้วนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อสองเดือนก่อนหน้านี้
ในคืนที่ฝนตกคืนนั้น ลู่เต๋อไห่มาพบเธอ และโยนเงินห้าล้านหรียญพร้อมกับสัญญาฉบับหนึ่ง จากนั้นพูดกับเธอว่า
“ลู่จิ่นเฉินถูกวางยาพิษ มีเพียงการมีเพศสัมพันธ์กับหญิงสาวเท่านั้นพิษจึงจะถูกถ่ายโอนไปในตัวของผู้หญิง...ขอเพียงเธอยินยอมที่จะรับการถ่ายโอนพิษนี้เข้าไปในตัวแต่ทั้งนั้นในสัญญาฉบับนี้ระบุว่าลู่จิ่นเฉินจะไม่ได้พบเห็นเธอ แล้วเงินห้าล้านเหรียญจะเป็นของเธอ ซึ่งมันเพียงพอที่จะเอาตัวพ่อของเธอออกจากคาสิโน...”
**************************************************************
