“ไฮ ลูค” หญิงสาวทรงสะบึมทักทายชายหนุ่มด้วยการจูบแก้ม
“ไฮ ดอนน่า” ลูเซียโน่จูบกลับแบบขอไปที
“ทำไมหน้ายุ่งแบบนั้นคะดาร์ลิ้ง” ดอนน่าเชยคางของพ่อรูปหล่อขึ้นมา
“เมื่อกี้เกือบชนคนตาย อยู่ดีไม่ว่าดีวิ่งมากลางถนนสงสัยกะให้ชนแล้วเรียกร้องค่าเสียหาย” ลูเซียโน่ยังคงสลัดความหงุดหงิดไปจากใจไม่ได้ อะไรดลใจให้ยัยเด็กคนนั้นวิ่งมาตัดหน้ารถถ้าเขาเบรกช้าอีกนิดเดียวยัยเปี๊ยกนั่นแบนเป็นกล้วยทอดแน่
“แล้วมาพาลใส่ดอนน่าแบบนี้หรอ” แม่สาวทรงโตทำหน้างอ
“เปล่าจ้ะ ไหนดูสิถ้าทำแบบนี้จะหายงอนไหม” ท่อนแขนแข็งแกร่งของชายหนุ่มร่างโตฉุดให้ร่างอ้อนแอ้นนั่งบนตัก จมูกโด่งซุกไซ้ไปตามซอกคอเขาได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงแล้วก็พาให้อารมณ์เตลิดเปิดเปิง
“อืม ลูค” จากนั่งหันข้างแม่สาวคนสวยก็เปลี่ยนมานั่งประกบหน้าชายหนุ่มรูปหล่อ เธอหลงใหลทุกสิ่งทุกอย่างของผู้ชายคนนี้ไม่ว่าจะเป็นใบหน้าคมเข้ม ร่างกายกำยำ เกมรักอันหนักหน่วงและที่สำคัญเงินของเขาก็หนักไม่ต่างกับเกมสวาทไม่ว่าอะไรที่เอ่ยปากขอจะมากองตรงหน้าแทบจะในทันที
“ลูค อย่าสิคะ” เรียวปากสีแดงสดร้องห้ามแต่กลับแอ่นอกสู้กับริมฝีปากร้อนๆ ที่กำลังขบเม้มต่ำลงมาเรื่อยๆ
“ห้ามแล้วทำไมถึงเป็นแบบนี้” ลูเซียโน่สอดนิ้วเข้าไปในร่องรักอุ่นๆ ที่กลางกายของหญิงสาว
“คนใจร้าย” หญิงสาวทุบไปที่อกคนตัวโตแล้วแสร้งทำเป็นเขินอาย ผู้ชายต่อให้ชอบความเร่าร้อนขนาดไหนแต่ลึกๆ ก็โหยหาความไร้เดียงสาและขวยเขิน เธอเป็นให้เขาได้หมดจะเร่าร้อนหรือไม่ประสาขอให้ได้เงินและสุขสบายแบบนี้ไปตลอดชีวิตเธอทำได้ทุกอย่าง
“วันนี้คุณสวยจังดอนน่า” ปากกระซิบคำหวานส่วนมือยังคงรุกล้ำอยู่ในของสงวนส่วนตัวของหญิงสาวอย่างอ้อยอิ่ง
“แถมเยิ้มสุดๆ” ลูเซียโน่ยิ้มกริ่มกับความเปียกลื่นในหลืบอุ่นๆ
“คนบ้า” อกแกร่งโดนทุบอีกที
เขาใช้เพียงมือเดียวกระตุกตะขอเสื้อในของเธอให้หลุดออกจากกันเสื้อตัวสวยถูกรั้งลงมากองที่เอว ทั้งคู่อยู่ในห้องทำงานของชายหนุ่มเป็นอันรู้กันว่าถ้าเธอเข้ามาในห้องนี้นั่นคือห้ามใครรบกวนเด็ดขาด
“อ๊า ลูค” ดอนน่าเกาะไหล่เขาไว้แน่น นิ้วร้ายกาจยังคงชักเข้าชักออกไม่หยุดส่วนอีกมือก็กอบโกยทรวงงามของเธอ
“หายงอนรึยังคนสวย”
“ยัง”
“โอเคครับผมจะง้อให้หนักกว่าเดิม” ลูเซียโน่รูดซิปกางเกงแล้วคว้าถุงยางจากในลิ้นชักมาใส่ให้อาวุธคู่กาย
“นั่งตรงนี้นะครับ ผมจะได้ง้อถนัด” เขาวางเธอบนโต๊ะทำงานแล้วจับขาเรียวยาวให้ตั้งชันขึ้นมา สะโพกสอบกระแทกเข้าไปที่กลางลำตัวของหญิงสาวเต็มแรง
“อู๊วว ลูค” ดอนน่าครางด้วยความพึงใจ สิ่งที่ใหญ่กว่าเงินก็อาวุธของเขานี่แหละการได้เสพสมกับเขามันทำให้เธอล่องลอยดั่งอยู่บนสรวงสวรรค์ทุกครั้ง ลูคทั้งอึดทั้งทนแถมลีลายังเร้าใจแบบไม่มีใครเทียบได้
“พั่บๆๆๆ” เสียงเนื้อกระแทกกันดังลั่นห้องทำงาน ชายหนุ่มบดขยี้ท่อนเนื้อเข้าใส่หญิงสาวอย่างไม่ปรานีเขาทั้งอัดทั้งควงหมุนวนไปมาเพื่อสร้างความสยิวที่แตกต่างกันส่วนนิ้วก็บดบี้ติ่งเนื้อแดงตรงรอยแยก
“อ๊ะ อู๊ว ลูค” ดอนน่าใกล้จะพ่ายแพ้เต็มที เธอค่อยๆ นอนราบไปบนโต๊ะแล้วปล่อยให้เขากระหน่ำเอวเข้ามา เธอนอนลงเพื่อรอรับจุดสุดยอดที่เขากำลังจะมอบให้
“ลูค” ช่องรักอุ่นๆ ตอดกระตุกเจ้าท่อนเนื้อจนปวดหนึบเขาเร่งสะโพกให้เร็วขึ้น มือขยำขยี้ไปที่ทรวงอกแล้วบี้หัวนมสีแดงของเธอ ดอนน่าเพ้อเรียกชื่อของเขาแล้วร่างบางๆ ก็กระตุกสั่น
“ลูค ดาร์ลิ้งค์” เขาซบหน้าหล่อเหลาไว้บนอกอวบ ลิ้นสากๆ กำลังเลียตวัดยอดอก
“อ๊า ลูค” ดอนน่าตั้งขาเรียวยาวไว้กับโต๊ะอีกครั้ง
“ผมจะเสร็จแล้วดอนน่า” ลูเซียโน่เปลี่ยนจังหวะการตอกอัดให้ช้าลง
“ซ่วบ..ซ่วบ…ซ่วบ” สามครั้งสุดท้ายที่ท่อนเนื้อขนาดใหญ่เสียบเข้าไปจนสุด
“ซี๊ดดด” แล้วลูเซียโน่ก็ปล่อยน้ำขาวข้นจนเต็มถุงยาง สองร่างที่เปลือยกายแบบครึ่งๆ กลางๆ นอนพังพาบกอดกันอยู่บนโต๊ะอีกครู่ใหญ่
“วันนี้ผมไม่เข้าออฟฟิศแล้วนะ” ลูเซียโน่ควงแขนดอนน่าออกมาจากห้องทำงานเขาแวะบอกเลขาแล้วพาคู่ควงออกไปหาอะไรกิน
“อยากทานอะไรครับดอนน่า” ลูเซียโน่ถามหญิงสาวข้างกาย
“ดอนน่าอยากทานอาหารอิตาลี่ค่ะ”
“ได้ตามคำบัญชาครับคุณผู้หญิง” เขาจับมือของเธอมาจูบแล้วออกรถ ทั้งคู่ทานข้าวแล้วก็แน่นอนที่ดอนน่าต้องลากชายหนุ่มเข้าร้านเสื้อผ้า ลูเซียโน่นั่งรอด้วยความเคยชินผู้หญิงทุกคนบนโลกบ้าเครื่องแต่งกายเหมือนกันหมดไม่ว่ากี่คนที่ควงพอผ่านร้านแบบนี้ก็เหมือนโดนแม่เหล็กดูดเข้าไป
“ขอโทษนะคะดาร์ลิ้งค์ คอยนานเลย” ดอนน่าแกล้งทำท่าเสียใจ วันนี้เธอได้มาเกือบสิบชุด
“ไม่เป็นไรครับไว้คืนนี้ไถ่โทษให้ก็พอ” ลูเซียโน่กระซิบที่ข้างหูของเธอ
“ด้วยความยินดีค่ะสุดหล่อ”
ลูเซียโน่ จิโอวาน่า นักธุรกิจหนุ่มรูปงามแต่กำพร้าพ่อแม่เขาเติบโตมาด้วยการเลี้ยงดูของปู่กับย่าถึงท่านทั้งสองจะรักและเอ็นดูเขาขนาดไหนแต่มันก็ทดแทนความรักจากบิดามารดาผู้ให้กำเนิดไม่ได้ อาจเป็นเพราะเหตุนี้จึงทำให้ชายหนุ่มโหยหาความรักเหลือเกินแต่น่าเศร้าใจนักที่เขาแยกความรักกับความใคร่ไม่ออก
ชายหนุ่มอายุยี่สิบแปดปีและเป็นเจ้าของคอนโดสูงระฟ้ามูลค่าร้อยล้านปลายๆ ถึงสามแห่ง ยังไม่รวมกับกิจการเล็กๆ น้อยๆ ที่ปู่กับย่าของเขามีอีกจึงไม่แปลกอะไรที่เขาจะเป็นผู้ชายที่ผู้หญิงต้องการเข้าใกล้และอยากได้ไว้ครอบครอง กับดอนน่าเขาไม่เคยคิดจะหลงหลักปักฐานด้วยและเขาไม่เคยจริงจังกับใคร
ลูเซียโน่พูดชัดเจนว่าความสัมพันธ์ของเธอกับเขาคือคู่ควงเท่านั้นจะไม่มีการแต่งงานเกิดขึ้นเด็ดขาดแต่ดอนน่าก็พยายามเหลือเกินเขาก็ไม่ได้หนักใจอะไรเพราะสิ่งที่เธอทำก็ไม่ได้เกินเลยจนรับไม่ไหวเธอแค่ชอบแสดงความเป็นเจ้าของออกนอกหน้าไปนิดแต่เมื่อโดนปรามด้วยสายตาอาการหึงหวงก็จะหายไปอย่างรวดเร็วเพราะเธอรู้ว่าแค่เขาไม่พอใจนิดเดียว ความสะดวกสบายต่างๆ ในชีวิตของเธอจะจบลงทันทีนั่นรวมถึงคอนโดหรูย่านสุขุมวิทกับรถคันงามสีแดงเพลิงของเธอด้วยที่จะหายวับไปกับตา
